Pielęgnacja sierści i skóry

Fałdy skórne na pysku buldoga francuskiego narażone są na ryzyko wystąpienia infekcji skórnych. Dzieje się tak dlatego, że fałdy nie pozwalają na swobodne odparowywanie ciepła i wilgoci tworząc w ten sposób doskonałe warunki dla rozwoju bakterii. Codzienna profilaktyka polega na starannej pielęgnacji tych wrażliwych okolic. Ponadto buldogi francuskie mają skłonność do podrażnień skóry, często związanych z alergią kontaktową czyli nadwrażliwością układu odpornościowego, gwałtownie reagującego na nieszkodliwe czynniki (pyłki, roztocza, itp.).

Dbanie o krótką sierść buldoga francuskiego nie jest trudne. Regularne szczotkowanie przy użyciu rękawicy masującej lub gumowej pozwoli usunąć wypadające włosy, poprawi też ukrwienie skóry. Wiele psów bardzo lubi takie zabiegi. Należy pamiętać o oczyszczaniu okolic odbytu (zabrudzenie sierści kałem) oraz fałdów skórnych.

Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest kąpanie psa. Do kąpieli należy psa przyzwyczaić. Częstotliwość kąpieli zależy od pory roku oraz warunków w jakich przebywa pies. Do pielęgnacji sierści należy używać wyłącznie szamponu dla psów, odpowiedniego do wieku psa i typu sierści. Po kąpieli psa trzeba dokładnie wytrzeć i zabezpieczyć przed chłodem i przeciągami. Konieczne jest zachowanie właściwej higieny skóry, oczu, uszu oraz zębów.

Umiarkowana aktywność fizyczna buldogów francuskich

BÓL

Jest to pierwsza oznaka, że w psim organizmie dzieje się coś złego. Gdy ból jest umiejscowiony, będą chroniły bolące miejsca przed dotykaniem i urazem. Przy bólach uogólnionych psy mogą wyginać grzbiet, napinać powłoki brzuszne, skamleć, ciężko dyszeć lub niechętnie się poruszać, może wystąpić niepokój.

TEMPERATURA

Objawia się osłabieniem i dreszczami lub jej zwyżka, objawiająca się suchym nosem, gorącymi małżowinami usznymi, przyspieszonym oddechem, drżeniem mięśni, nastroszeniem sierści.

BIEGUNKA

Jest to częste oddawanie luźnego lub wręcz wodnistego kału. Kał może mieć domieszkę śluzu, krwi lub zawierać pasożyty. Spowodowana jest najczęściej przez zatrucia pokarmowe, błędy żywieniowe, choroby zakaźne i niezakaźne.

WYMIOTY

Najczęściej są objawem schorzeń przewodu pokarmowego na różnym tle, ale również mogą wystąpić przy schorzeniach gardła i anginie – pies wymiotuje białą pianą. Ciała obce zalegające w żołądku lub jelitach także będą przyczyną występowania wymiotów.

KASZEL

U psów podobny jest do chrząkania lub krztuszenia się. W pierwszej chwili podejrzewamy utkwienie ciała obcego w gardle. Najczęściej kaszel jest objawem chorób układu, przerostu migdałków, zachłyśnięcia się. Kaszel występuje również przy przewlekłych schorzeniach serca - tzw. kaszel poranny.

DUSZNOŚĆ

Przyczyny powodujące duszność mogą tkwić w samych drogach oddechowych i najczęściej nalezą do nich:

  • wady budowy anatomicznej
  • zwężenie nozdrzy, opadanie podniebienia miękkiego, zapadanie tchawicy
  • ciężkie zapalenie płuc,
  • ciała obce w krtani i tchawicy, zachłyśnięcie,
  • astma różnego tła,
  • obrzęk krtani i tchawicy np. po ukąszeniu przez owada,
  • rozedma płuc,
  • schorzenia serca
  • otyłość,
  • przegrzanie,

NIEDOWŁAD KOŃCZYN

Najczęściej dotyczy kończyn tylnych. Możemy spotkać się z niedowładem częściowym [pies porusza się sprawiając wrażenie jakby nogi plątały się, często przysiada, nie może wejść po schodach] lub całkowitym [pozycja foki lub siedząca]. Omawiany objaw najczęściej jest sygnałem, że z psim kręgosłupem dzieje się coś niedobrego. Z tego typu przypadłościami możemy spotkać się u psów pokrojowo długich (jamnik, baset, pekińczyk) a także u innych ras w starszym wieku [zmiany zwyrodnieniowe i dyskopatie].

KULAWIZNA

Jest to niechęć do obciążania kończyny. Pies chorą kończynę może ostrożnie opierać o podłoże [utyka] lub całkowicie nosić ją w powietrzu. Taką dolegliwość mogą spowodować uszkodzenia mechaniczne kości [złamania, pęknięcia], uszkodzenia stawów [zwichnięcia, skręcenia, stany zwyrodnieniowe], zaburzenia metaboliczne [zły stosunek wapnia do fosforu, niedobór lub nadmiar witaminy D3, niedobór witaminy. C w karmie, zaburzenia w funkcjonowaniu przytarczyc], mechaniczne uszkodzenie ścięgien lub mięśni [naderwanie, oderwanie przyczepu, naciągnięcie] czy też choroby [gościec stawowy] i wady wrodzone układu ruchu [dysplazja stawów biodrowych, dysplazja stawów barkowych, kompleks łokciowy].

POWIĘKSZENIE BRZUCHA

Świadczyć może o chorobie - ropomaciczu, wodobrzuszu [choroby nerek, wątroby], niedrożności jelit, skręcie żołądka [brzuch szybko się powiększa], zapaleniu otrzewnej [powłoki brzuszne deskowate], chorobie Cushinga, dużych guzach nowotworowych w obrębie jamy brzusznej.

ŚWIĄD

W większości przypadków spowodowany jest chorobami skóry (pasożyty, alergie, złe żywienie) lecz także świadczyć może o chorobie nerek, wątroby czy zaburzeniach hormonalnych (tarczyca, nadnercze, gonady). Tak prozaiczna sprawa jak zaleganie wydzieliny w gruczołach około odbytowych może powodować występowanie znacznego świądu.

Ze świądem najczęściej związane są WYŁYSIENIA. Wyłysienia symetryczne świadczą zazwyczaj o chorobach narządów wewnętrznych (nerki, macica, wątroba) lub zaburzeniach hormonalnych. Wyłysienia niesymetryczne spowodowane są najczęściej chorobami skóry (pasożyty, grzybice, alergie), złą pielęgnacją skóry, niedoborami żywieniowymi (witaminy, mikro i makroelementy, niedobór białka, nienasyconych kwasów tłuszczowych).

SANECZKOWANIE

Jest to pocieranie tylną częścią ciała o podłoże. Świadczyć może o stanie zapalnym gruczołów około odbytowych lub konieczności ponownego odrobaczenia.

POWIĘKSZENIE GRUCZOŁU MLEKOWEGO

Najczęściej występuje w drugiej połowie ciąży i jest objawem fizjologicznym. Pewne powiększenie gruczołu mlekowego następuje po pierwszej cieczce. W przypadku gdy suka nie była kryta a po cieczce następuje powiększenie gruczołu świadczy to zazwyczaj o wystąpieniu tzw ciąży urojonej.

O wszystkich nienormalnych objawach zaobserwowanych u naszego psa należy dokładnie i rzeczowo poinformować lekarza weterynarii. Pamiętajmy również o terminach i rodzajach szczepień, które pies przeszedł w ciągu roku, terminie ostatniego zabiegu odrobaczania i już zastosowanym leczeniu, gdyż o to również lekarz może nas zapytać. Bardzo ważną informacją jest fakt uczulenia psa na jakiś lek lub środek. Uzyskane informacje ułatwią lekarzowi postawienie diagnozy i właściwy wybór leczenia.

Na podstawie poradnika Andrzeja Lisowskiego "Mój Pierwszy Pies"

Podstawowe cechy Buldoga Francuskiego

  • bardzo przywiązują się do swojego właściciela,
  • są mało szczekliwe,
  • nie są agresywne,
  • są psami towarzyszącymi,
  • świetnie czują się w towarzystwie dzieci,
  • szybko oswajają się z innymi zwierzętami,
  • ich pielęgnacja nie jest skomplikowana,
  • są podatne na alergie pokarmowe,
  • ich wygląd jest bardzo charakterystyczny,
  • są bardzo aktywnymi psiakami.
  • Logo Pl
  • Logo FCI
  • Chinski Pupil
  • Loczek
  • LOGO F C  Kopia